مطالعات بعد از ساخت

مطالعات اقتصادی بعد از ساخت

در این مرحله با در نظر داشتن رویکرد کارفرما یا سهامداران پروژه گزارشات اقتصادی و استراتژی های فروش و بازایابی و بهره برداری تدوین خواهند شد. که هدف آن بالا بردن ارزش افزوده و افزایش سوددهی پروژه خواهد بود.

در این بخش برای درک بیشتر روش اتخاذ شده در گزارش به معرفی و توضیح نرخ تنزیل و خالص ارزش حال(NPV) پرداخته ایم.

نرخ تنزیل

نرخ تنزیل همان نرخ تنزیلی است که تحلیل گران در محاسبه ارزش فعلی جریان های نقدی آتی به کار می‌برند. شرکتی که در حال بررسی یک پروژه است از هزینه سرمایه‌اش به عنوان تنزیل استفاده خواهد شد. اگر یک سرمایه‌گذاری ریسکی بالاتر از ریسک متوسط داشته باشد شرکت از یک نرخ تنزیل بزرگتر از هزینه سرمایه اش می کند. عناصر سه گانه نرخ تنزیل مناسب:

  1. نرخ بهره خالص، که این نرخ را می توان همانند یک قرض گیرنده بدون ریسک، همانند دولت که باید برای یک دوره پرداخت شود، هنگامی که بازار انتظار ندارد هیچ تورمی در دوره وام رخ دهد در نظر گرفت.
  2. یک فاکتور ریسک که منعکس کننده میزان ریسک یک پروژه است. هرچه ریسک یک پروژه بزرگتر باشد نرخ تنزیل بالاتر خواهد رفت.
  3. یک افزایش، که نشان دهنده وقوع تورم مورد انتظار در طول عمر پروژه می باشد و هرچه تورم مورد انتظار بیشتر باشد، نرخ تنزیل هم نیز می بایستی بالاتر در نظر گرفته شود.

ارزش خالص فعلی (NPV)

این روش شامل مراحل زیر می باشد:

  1. برآورد مقادیر جریان‌های ورود و خروجی نقدی آتی در هر دوره برای هر یک از پیشنهادهای بررسی
  2. تنزیل جریانهای نقدی آتی با استفاده از نرخ تنزیل پروژه (ارزش خالص فعلی جریان های نقدی یک پروژه: ارزش فعلی جریان های ورودی منهای ارزش فعلی جریانهای نقدی خروجی می‌باشد.
  3. پذیرش یا رد پروژه پیشنهادی

چنانچه ارزش فعلی جریان‌های نقدی ورودی آتی بیشتر از ارزش فعلی جریان نقدی خروجی آتی باشد، شرکت می‌تواند این طرح را بپذیرد و طرح‌های با ارزش خالص فعلی منفی را رد می نماید. همچنین شرکت می‌بایست از بین طرحهای خالص، با طول عمر مساوی، طرحی را انتخاب کند که بزرگترین ارزش خالص فعلی جریان های نقدی آتی را دارا می باشد.

نحوه محاسبه